Izložbu slika priredili su učesnici 15. likovne kolonije, a održano je i pesničko veče, a nastupile su i mačvanske grupe koje neguju izvornu pesmu.
Danas u 16 časova iz Bogatića kreću fijakeri sa svatovima, a pred Sovljakom "sačekaće" busija uz upotrebu "kremenjača" i prigodnog naoružanja. Ceo svadbarski obred biće kao u davna vremena. Uveče, u Crnoj Bari, nadmetanje je za hajdučkog harambašu, baš kako je to opisao Janko Veselinović u "Hajduk Stanku".
Mačvanski momci pokazaće spretnost u skoku udalj, bacanju kamena s ramena, preskakanju panja, penjanju uz drvo, kao i u nadvlačenju klipka i borbi na brvnu. Posle toga sledi bogat zabavni program, uz domaće pevačke grupe, a na kraju nastupaju "Legende".
Već tridesetak godina na "Hajdučkim večerima" se okuplja veliki broj posetilaca kao najznačajnijoj kulturno-zabavnoj manifestaciji..
Hajdučki višeboj

Mačvanski harambaša postaje onaj hajduk koji bude najbolji u sledećim disciplinama:
- bacanje kamena s ramena (kamen težak 7,5 kg.)
- gađanje iz puške u jabuku
- skok u dalj iz mesta
- skok u vis preko panja
- nadvlačenje klipka
- borba na brvnu
- penjanje uz drvo.
STOPAMA HAJDUK STANKA
Crnobarci nikada nisu prepustili zaboravu junaštva svojih zemljaka od pre dva veka. Onako kako su se ogledali Jova Gligorijević – čuveni Zeka buljubaša i njegovi „goli sinovi”, danas svoje veštine odmeravaju momci ovoga kraja. Bacanje kamena s ramena, skok udalj iz mesta, preskakanje panja, nadvlačenje klipka, borba na brvnu i veranje na drvo jesu discipline koje svake godine pokažu ko je najsnažniji i najspretniji.
Etno kuća u Sovljaku predstavlja priču o načinu života i tradiciji na području Mačve područja gde su se odigrali značajni događaji u srpskoj istoriji na početku devetnaestog veka.
Branislav Stanković, stručni saradnik etno art centra u Sovljaku, kaže da je Sovljak najmanje selo u Mačvi. Prema njegovim rečima, etno kuća je otkupljena od porodice Vučetić, a poslednji put je rekonstruisana 1893. posle velikih poplava. U dvorištu kuće je vajat, hlebna furuna, mlekar, vozni park sa fijakerom i saonicama, a sama kuća ima gostinsku sobu, kuhinju i domaćinsku sobu. Dvorište ove kuće koristi se i za dve letnje manifestacije - Mačvansko slikarsko naselje i Hajdučke večeri. Autentičan enterijer sa razbojem, preslicom, sinijama na posetioca deluje kao svojevrstan vremeplov koji vraća u vreme boja na Mišaru, Čokešini, Zasavici i seća na nekadašnje poznate stanovnike ovog područja vojvodu Stojana Čupića poznatog i kao Zmaj od Noćaja, Hajduk Stanka ili Zeku Buljubašu.
Izleti poput ovoga čekaju da se nađu u ponodi turističkih agencija, a zasigurno će u mnogome doprineti da Beograđani i gosti prestonice slobodno vreme provedu učeći o prošlosti i uživajući i prirodnim lepotama.